Pages Menu
Categories Menu

Kolory szlaków górskich – co oznaczają w praktyce?

Góry to żywioł z którym nie warto igrać bez przygotowania – wie o tym każdy, kto choć raz przeżył w nich niebezpieczną sytuację. Generalnie wśród początkujących górołazów panuje przeświadczenie, że kolory oznaczają skalę trudności, a czarny szlak jest zarezerwowany wyłącznie dla prawdziwych twardzieli. Tymczasem warto wiedzieć, że wszystkie szlaki turystyczne w polskich parkach narodowych oznaczone są w oparciu o zasady przyjęte przez Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze i wykorzystują pięć podstawowych kolorów: czerwony, zielony, czarny, niebieski i żółty. Samo oznaczenie polega na umieszczenie dwóch białych pasów z dołu i góry oznaczenia oraz paska w konkretnym kolorze umieszczonym pośrodku. Jednak sama barwa wbrew pozorom nie świadczy wcale o poziomie trudności, o czym przekonacie się za chwilę. Poniżej charakterystyka szlaków oznaczonych poszczególnymi kolorami.

Czerwony – kolor ten wykorzystuje się do oznaczania najciekawszych pod względem krajobrazowym i przyrodniczym tras. Do najpopularniejszych i najbardziej znanych szlaków czerwonych należą Główny Szlak Sudecki, grzbiet Czerwonych Wierchów, szlak prowadzący przez Bieszczadzkie Połoniny oraz Orla Perć.

Zielony – ten kolor oznacza, że szlak jest krótki i najkrótszą trasą doprowadzi do charakterystycznych punktów w danym regionie. Stosuje się go także przy oznaczaniu szlaków łączących i dojściowych.

Czarny – w powszechnym przekonaniu najtrudniejszy ze szlaków. Tymczasem czarnym kolorem oznacza się krótką trasę dojściową, która niekoniecznie jest trudna. Do popularnych czarnych szlaków należy chociażby trasa z Doliny Pięciu Stawów na Kozi wierch.

Niebieski – to kolo, który wykorzystuje się do oznaczenia szlaku dalekobieżnego, wybierając go miejcie zatem na uwadze, że czeka Was długa wędrówka. Jednocześnie podobnie jak w przypadku szlaku zielonego, często stosuje się go także do oznaczania szlaków dojściowych i łączących.

Podstawowy znak wykorzystywany w oznaczaniu szlaku powinien mieć wymiary 9×15 cm i być umieszczony na drzewie, skale czy murze. Jednocześnie warto pamiętać o tym, że znaki powinny być rozmieszczone w taki sposób by zachowana była widoczność zarówno kolejnego znaku z przodu, jak i  tyłu, tak by uniemożliwić przypadkowe zboczenie z trasy. Ważną informacją jest także to, że znaki nie mogą być umieszczone rzadziej, niż co 50 metrów, zatem jeśli od jakiegoś czasu nie napotkaliście go na swojej drodze, może to oznaczać, że znacznie oddaliliście się od wyznaczonej trasy.

No votes yet.
Please wait...